Αποτίμηση αναδυόμενων τεχνολογικών επιχειρήσεων (Emerging Technology Businesses)

Η εκτίμηση της αξίας παραδοσιακών επιχειρήσεων βασίζεται, όπως έχουμε περιγράψει και σε προηγούμενα posts, στα κέρδη, στα πάγια, στα κόστη και σε ιστορικά δεδομένα. Οι “τεχνολογικά αναδυόμενες επιχειρήσεις” παρουσιάζουν μία σημαντική πρόκληση αποτίμησης, από τη στιγμή που τυπικά έχουν περιορισμένα έσοδα, μικρή αξία παγίων και –το πιθανότερο- ζημίες, και μικρή διάρκεια ζωής.

Υπάρχουν αρκετοί μοναδικοί παράγοντες που πρέπει να αποτιμηθούν σε μία “επιχείρηση τεχνολογίας” (technology company). Οι κλασικοί παράγοντες που αποτιμούνται στις κλασικές επιχειρήσεις, είτε δεν είναι εμφανώς παρόντες στις “επιχειρήσεις τεχνολογίας”, είτε έχουν πολύ μικρή συνεισφορά στην αποτίμηση αυτών. Οι τυπικές μέθοδοι αποτίμησης αποτιμούν Πάγια ή/και Κέρδη για τον προσδιορισμό της αξίας. Λειτουργούσες επιχειρήσεις συνήθως αποτιμώνται με βάση τα προσδοκώμενα, βασισμένα στη παρελθούσα πορεία. από την άλλη πλευρά, οι “επιχειρήσεις τεχνολογίας”, τις περισσότερες φορές έχουν περιορισμένα έσοδα, πολύ μικρή διάρκεια ζωής και το πιθανότερο ζημιές για όλη την προηγούμενη περίοδο.

Τις περισσότερες φορές μία “επιχείρηση τεχνολογίας” δεν έχει άμεσο ανταγωνιστή (peer group or competitors) έτσι ώστε να γίνει μία συγκριτική ανάλυση (benchmark performance). Έτσι οι επενδυτές σε “επιχειρήσεις τεχνολογίας” κοιτούν περισσότερο προς το μέλλον, με μία προοπτική ανάπτυξης.
Παρακάτω παρατίθενται κάποιοι παράγοντες που επηρεάζουν τη διαδικασία αποτίμησης μιας “επιχείρησης τεχνολογίας” σε αντιδιαστολή με μία παραδοσιακή επιχείρηση.

Απουσία Παγίων στοιχείων και Αποθεμάτων – Οι “επιχειρήσεις τεχνολογίας” δεν επενδύουν σημαντικά ποσά σε Γη, Κτίρια, και Λοιπά Πάγια στοιχεία, ενώ το μεγαλύτερο μέρος της αξίας τους προέρχεται από Ασώματα Πάγια (intellectual property). Από τι στιγμή που το προϊόν/υπηρεσία που παράγουν είναι ηλεκτρονικά (electronic bits & bytes), δεν υπάρχει Απόθεμα για να συζητήσουμε.

Οι Μελλοντικές εκτιμήσεις είναι πολύ Σημαντικές – Η αποτίμηση των “τεχνολογικά αναδυόμενων επιχειρήσεων”, βασίζεται σε προσδοκώμενα μελλοντικά εισοδήματα από τη πώληση Διανοητικής Αξίας (intellectual property).
Οι προβλέψεις συμπεριλαμβάνουν υποθέσεις αναφορικά με τη ζήτηση των προϊόντων/υπηρεσιών που παράγουν, ανάπτυξη πωλήσεων, ανταγωνισμό, εναλλακτικές τεχνολογίες, μακρο-οικονομικά στοιχεία, κλπ.

Κόστος Κεφαλαίου – Μία άλλη δυσκολία στην αποτίμηση των “τεχνολογικών επιχειρήσεων”, είναι ο προσδιορισμός τους Κόστους Κεφαλαίου. Πολλές “τεχνολογικές επιχειρήσεις“ εξαρτώνται από τη χρηματοδότηση του απασχολούμενου Κεφαλαίου. Πολλές το χρηματοδοτούν με μετατρέψιμα ομόλογα, άλλες με δάνεια, άλλες με V.C., κάνοντας την εκτίμηση πολύ δύσκολη. Γενικά, η εκτίμηση του Κόστους Κεφαλαίου από ιστορικά δεδομένα είναι περισσότερο δύσκολη με “τεχνολογικές επιχειρήσεις” που έχουν μικρή διάρκεια  ζωής.

Management team – ενώ μία καλή ιδέα ίσως να έχει σημαντική αξία, χωρίς τη συνοδεία καλής διοικητικής ομάδας ίσως να μην στεφτεί με επιτυχία. Μια δυνατή διοικητική ομάδα, έχει σημαντικά μεγαλύτερη αξία από κάθε άλλο παράγοντα.

Διανοητική αξία – Intellectual Property – Η μεγαλύτερη χρήση του κεφαλαίου μιας “τεχνολογικής επιχείρησης” γίνεται για τη δημιουργία της διανοητικής αξίας της επιχείρησης (company’s intellectual property). Έτσι, ο εκτιμητής πρέπει να αναλύσει τον τρόπο «κτισίματος» της διανοητικής αξίας, για να την εκτιμήσει αποτελεσματικά. Ο εκτιμητής –εάν δεν υπάρχει προηγούμενο ιστορικό πωλήσεων- πρέπει να κάνει έρευνα αγοράς για να εκτιμήσει τη δυνατότητα διείσδυσης των προϊόντων, πριν καταλήξει στην αξία της επιχείρησης.

Είναι ξεκάθαρο ότι η αποτίμηση μιας “τεχνολογικής επιχείρησης” προς Πώληση πρέπει να γίνεται από έναν εξειδικευμένο αξιολογητή με αυτό το αντικείμενο, με γνώση σε τρέχοντα δεδομένα και τάσεις αγοράς,  έτσι ώστε να μπορεί να καταλήξει σε μία αποτίμηση αξιόλογη και ικανά εμπεριστατωμένη.

Αφήστε μια απάντηση

Σχετικά άρθρα

Ξεκινήστε να γράφετε τον όρο αναζήτηση επάνω και πατήστε enter για Αναζήτηση. Πατήστε ESC για ακύρωση.

Επιστροφή επάνω